Winter melon

ที่มา : วันก่อนพ่อถามกับน้องสาวมาว่าการเรียนภาษาอังกฤษนั้นก้าวหน้าหรือยัง เก่งขึ้นหรือยัง น้องสาวตอบพ่อไปว่าส่งสัยเก่งแล้ว เพราะเห็นเขียนเป็นภาษาอังกฤษอยู่บ้างในบล็อก นึกถึงพ่ออยู่หลายวันแล้ว อยากเขียนเรียงความสักเรื่องก่อนกลับ เลือกเขียนเรื่องบวบ เพราะว่าที่นี้เพิ่งจะซื้อบวบมากิน บางที่ต้ม บางทีก็ต้มร่วมมันฝรั่งที่หั้นชิ้นต้มไปก่อน ใส่บวบหั่นชิ้นบาง ๆ ตาม เทน้ำทิ้งอย่าให้เหลือน้ำมาก นำไข่มาใบหนึ่งตีให้ฟู ผสมแป้งโกกินิดหน่อย (เพิ่มปริมาณ ฮ่าฮ่า) หลังจากนั้นก็ใส่ลงไปในมันฝรั่งสุกและบวบที่สุกได้ที่ คนเล็กน้อย ปรุ่งรสด้วยพริกไทย อร่อยมาก อันนี้ถึงว่าเป็นอาหารสุขภาพด้วยเพราะไม่ใช้น้ำมันเลย นอกจากบวบแล้วยังมีเมนู 2 -3 อย่างที่จะกลับไปทำให้พ่อกินด้วย หนึ่งเอง

Winter melon
I was forced to eat a winter melon by my father since I was a little child. I had been remembering a feeling which I want to escape from the winter melon menu. Always, my father cooked the winter melon then he paid money to hire me to eat it. There are 2-3 pieces for 1 Baht. I accepted his propose because I had a plain to get money to buy a lot of candy, sweets and snacks. My father known what is what which I want to do but he made agreement.

At recent, I can recognize to the reasons why I did not like winter melon. First of all, the winter melon is kind of vegetables so most of children do not like to eat it. The next reason is, it is insipid or test less. Whatever the difference of cooking method could not added in both favors and a taste of dish. After the winter melon was boiled, it will be succulence on account of it absorbs extra water and oil from other ingredients. When I ate it, I felt uneasy or uncomfortable to chew and to swallow. However, I did not tell my negative attitude to my father.

Finally, my attitude to winter melon could be changed when I grow up. On one head depends on the nutritive and valuable of winter melon, one the anther hand is, it was introduce by my father.

To my grandfather

เมื่อวานเป็นวันเสียชีวิตของตา ซึ่งฉันไปร่วมงานศพไม่ได้ ได้แต่นึกว่าฉันกลายเป็นคนที่มีปู่ย่า ตายาย เหลืออยู่แต่ในความทรงจำอย่างแท้จริง หากสามารถทำอะไรบางอย่างได้ดีกว่าความระลึกทำหรับคนที่พึงทำได้ รู้เถอะว่ามีคุณค่ามากกว่าความระลึกถึงต่อผู้รับหลายเท่านัก ฉันไม่เคยให้อะไรใครได้เลยนอกจากความระลึกถึง บทความนี้ฉันเขียนตอนเช้าขณะที่นึกถึงปู่ โดยไม่รู้ว่าตาเสียชีวิตแล้ว และตัดสินใจบัณทึกไว้ด้วยเหตุผล 2 ข้อ คือการเสียชีวิตของตา และการอยากอ่านและกระตื้อรือร้นจากนุ้ย ท้ายที่สุดนี้ฉันก็ทำได้แค่เพียงระลึกถึงตาหรือพ่อแก แทนการไปร่วมงานศพครั้งสุดท้าย
Grandfather

My grandfather is a great man of who I by heart everything. He is intelligent and strong man but on the other hand he is quite sensitive. He can earn from hand to mouth, but he hardly has any suffering about his income. In the agricultural sector of Thailand for long time ago, the farmers never did in haste because they can take time the satisfied job. My grandfather gave a doctrine to me in this way, although he heard of it someday the agriculture society will be changed. At that time, I did not want to brake my grandfather’s heart because I did not believe his words. He is susceptible so he took to heart when I was stubborn.

I had a lot of experience with grandfather on account of this I am the first grandchild, he took me everywhere that he had gone. He made a history in my mind which I will unforgettable forever. “Here we are”, you live with me at the place of my hart never far a way from me. Sometimes when I had fallen down and need your suggestion, I know you are still there to sent your supporting words to me and said “here you are”. Therefore, I am ready to say “Here we go” and I will take to my heel from any obstacles anymore.

If you don’t have the initiative to do something, I don’t want to know what happens to you. In the term of my life, I don’t have idea to wait to hit the jackpot without doing anything. The life of my grandfather is part of me that he looks like out of job as you were criticized by the Western standard, but I insist that he was on the job by our tradition. Just now I know what is what and have dared to do any thing because of grandfather. I do justice to my carrier as he thought. Just in case I can not teach to anybody as he done, I hope when you read this work it is not a question of life, it is the way of living or the way of thinking. I and my grandfather are differently in a kind of human being, just now I still living and my life must be go on. You are just the same as me because we are going to goal too. It is out of the question to answer about the suitable raising life for me. I think that the life keeps to itself.

Mr.Meak

The story of Thia boy

เด็กชายเมฆ เป็นเด็กที่กำลังจะได้เข้าโรงเรียนอนุบาลแห่งหนึ่งในกรุงเทพ เปลี่ยนมาเขียนเรื่องนี้ในตอนอยุ่อินเดียแก้เลี่ยนเครื่องเทศบ้าง เพราะว่าเด็กชายเมฆกำลังโดยแม่ปลุกปั้นให้เรียนรู้เรื่องอินเดียอยู่เหมือนกัน ความจริงอินเดียมีสัตว์ที่เด็กชายเมฆชอบอยู่หลายชนิด รวมถึงวัดฮินดูที่มีรูปปันทั้งยักษ์ทั้งเทวรูป แต่ตัวละอ่อนเองแพ้ฝุ่น อากาศร้อน และเป็นหอบหืดได้ง่าย ซึ่งคงต้องรอโตกว่านี้ก่อนค่อย incredible india ได้ แม่ของเด็กชายเมฆพยายามให้เด็กชายน้อยคิดว่าอยากได้ของฝากอะไรบ้างจากอินเดีย ซึ่งก็กำลังคิดบ้างไม่คิดบ้างวันเว้นวันอยู่ ว่าอยากได้อะไร แต่แน่ ๆ ไม่มีอุลตราแมนแน่ ๆ อินเดียเป็นประเทศที่ฉันไม่เห็นว่ารับวัฒธรรมอุลตราแมนเข้ามมาเลย เหมียวคิตตี้ก็ไม่เห็น นี่เท่าที่ดูจาก secuderabad แต่ที่อื่นฉันไม่แน่ใจนัก

แล้วฉันจะหาอะไรฝากเด็กชายเมฆดีละทีนี้ กลายเป็นเรื่องกลุ้มของฉันแทน เด็กเล็กที่นี้เห็นเล่นลูกแก้ว เล่นตีคริกเกต บางคนที่โตหน่อยและรวยพอก็เล่นเทนนิส สนามเทนนิสที่นี่เป็นคอร์ทดิน แน่หละไม่ต้องเปลืองปูน และดินก็เป็นดินแดง ๆ อยู่แล้ว และสระว่ายน้ำ นี่ฉันยังไม่มีโอกาสเข้าไปดูแต่เห็นจากข้างนอกคึกคักมากด้วยอากาศที่ร้อนเป็นทุน พ่อแม่หลายคนมาส่งลูกว่ายน้ำอันนี้เด็กชายเมฆน่าจะชอบใจ แต่สระว่ายนำที่นี้เป็นสระปิดมองไม่เห็นข้างใน จึงไม่เห็นว่าข้างในเป็นอย่างไร เกมกด มัทั่ว ๆ ไปเหมือนกับเมืองไทย

โชคดีแล้วเมฆที่มีรถติดแอร์นั่งในเมืองไทย และมีน้ำแข็งไอติม กินตามชอบใจ ฉะนั้นต้องขยันเรียนอย่ายอมแพ้หนุมานที่นี้แล้วกัน

จบวันนี้ด้วยการแอกชั่นอย่างเต็มที่ของเด็กชายเมฆ ผู้ซึ่งวันหนึ่งก็จะโต (จนใส่แว่นสีขาวนี้ได้หล่อเหลา)

ป.ล. เกลือบลืมบอกว่าพิเศษแด่โกโก้ จากเนาวรัตน์ด้วย